Dorabiałem kiedyś przez kilka miesięcy jako przedstawiciel handlowy. Wspominam tamten czas nadzwyczaj dobrze, dlatego że to są kontakty z ludźmi, zwykle nienormowany czas pracy i bezkonkurencyjnie dobre dochody. Często dowiadywałem się od kontrahentów że jestem idealny do tej pracy ponieważ przyzwoicie się ze mną konwersuje a to fundament przy spotkaniach biznesowych. Nierzadko spotykałem się też ze zdaniem, że właściwie potrafiłbym sprzedawać wszystko, nawet bez pojęcia czym handluję.

Wstęp ten nie jest w żadnym wypadku próbą upięknienia mojej osoby, tylko wstępem do historii którą sprzedała mi moja małżonka wracając któregoś dnia z roboty. Z powodu jej wykształcenia i wykonywanej pracy architekta spotyka się przynajmniej raz w tygodniu z przedstawicielami firm budowlanych, którzy próbują przekabacić ją do umieszczania ich odpowiednich modułów w jej rysunkach.

Tak właśnie nawiedził ją pracownik firmy wykonującej schody. Powiedziała mi, że już dawno tak ciężko nie odbywała się żadna z jej rozmów, dlatego, że ten przedstawiciel wyglądał na mocno onieśmielonego – czyli moja totalna przeciwność. Miał jednak coś, co uczyniło że jest jednym z kilku, którym udało się ją namówić do schodów ich firmy. Co ją przekabaciło? Otóż przeogromna wiedza jaką miał na temat schodów. Od cyklu produkcyjnego po ograniczenia wynikające z regulacji budowlanych.

Zacząłem się więc pytać co jest ważniejsze – żartowanie czy wiedza – i postanowiłem się z nim umówić na jakieś piwo. W rzeczywistości schody to jego konik, może o nich mówić bardzo długo. Nie tylko o metodologi, ale przytoczył również sporo ciekawych opowieści związanych ze schodami i generalnie wielce mnie nimi rozweselił.

Ponieważ zrobił na mnie wrażenie totalnie odwrotne od tego opisywanego przez moją małżonkę, pod koniec spotkania zapytałem go o to dlaczego na swojej prezentacji był tak nieśmiały. Okazało się, że jest przedstawicielem doskonałym, czyli ma i gadanę i znajomość przedmiotu, ale urok mojej kobiety tak go onieśmielił. I w ten sposób przekupił też moje ego.